AMSTERDAM - 

Het Belgische leger moet fors bezuinigen. Een kwart van alle kazernes zal worden gesloten, het aantal soldaten gaat van 42 duizend naar 34 duizend en het budget daalt met 100 miljoen euro.

Met de economische crisis als argument pakt minister Pieter De Crem van Defensie de beruchte ‘wafelijzerpolitiek’ aan. Volgens die politiek verrees er voor elke legerbasis in Vlaanderen ook een in Wallonië. Voor elke tank die Wallonië kreeg, wilde Vlaanderen een gelijkwaardige investering.

‘Efficiënt is dat niet, maar met een groot leger vormde het niet zo’n probleem’, zegt defensiespecialist Sven Biscop. ‘Toen we nog 144 F-16’s hadden, verdeelden we die gewoon onder Vlaanderen en Wallonië.’

Maar sinds het einde van de Koude Oorlog en de afschaffing van de dienstplicht in 1993 is het leger veel kleiner geworden. De huidige 60 F-16’s (na de bezuinigingen 54) over twee bases verdelen, is al problematischer.

Toch werd de wafelijzerpolitiek niet aangepakt. Integendeel, de vorige defensieminister, de Waalse socialist André Flahaut, gold als een van de grootste exponenten ervan. Hij benoemde zijn eigen getrouwen, deed volop militaire investeringen in Waalse bedrijven en hield ondanks het dalende aantal soldaten alle kazernes open.

‘Onder Flahaut waren sommige kazernes, bij wijze van spreken, alleen nog bemand door mensen die de kazerne moesten onderhouden’, zegt Luc De Vos, hoogleraar krijgsgeschiedenis aan de Koninklijke Militaire School in Brussel. Doordat Flahaut de militairen overmatig beschermde, werd het leger bovendien te oud. ‘Voor missies in het buitenland heb je jonge mensen nodig’, zegt De Vos. ‘Maar de gemiddelde leeftijd in het leger is 40 jaar.’

Gedwongen tot bezuinigingen maakt de Vlaamse christen-democratische minister van Defensie De Crem nu korte metten met de wafelijzerpolitiek. Niet alleen worden 8.000 soldaten overgeplaatst of met de vut gestuurd, maar ook worden alle legerstructuren ontdubbeld. ‘Dat kan het leger veel efficiënter maken’, zegt Biscop.